Geschiedenis Concertband Landen

Concertband Landen is een harmonie die gevestigd is in Landen. De geschiedenis van deze harmonie gaat ver terug. Het vormen van het bestaande harmonieorkest ging gepaard met enkele samenwerkingen en versmeltingen van verschillende harmonies, waaronder twee Landense muziekverenigingen. Deze verenigingen zijn: de Koninklijke Harmonie Sint-Lambertus uit Walshoutem en Koninklijke Vlaamse Katholieke fanfare Jonker Jan Attenhoven. Verder waren er ook samenwerkingen met de Harmonie d’Hesbaye van Hannuit.

Hieronder kan u de gedetaileerde geschiedenis terugvinden over het ontstaan van de Concertband van Landen.

Koninklijke Harmonie Sint-Lambertus Walshoutem

 De harmonie –  of fanfare zoals men de vereniging eerst noemde – van Walshoutem zag het levenslicht tussen 1880 en 1881. Het harmonieorkest ontstond onder impuls van Richard Ducrest de Clermont. Hij was tevens voorzitter en dirigent van de nieuwe harmonie. Dirigent zal hij blijven tot in 1947. De wekelijkse repetities vonden eerst plaats in Wezeren, waarna men verhuisde naar het huis Dullaerts. De vlag kregen ze geschonken door de famillie Pierco.

 

Op 20 augustus van het jaar 1929 zal de vereniging nieuw leven worden ingeblazen. Dit ging gepaard met een verhuis naar een nieuw lokaal, het lokaal ‘Vanbincom’. Er was een wissel in het bestuur. De voorzitter was van toen af Lambert Lenaerts. Ook was er een erevoorzitter, zijnde Joseph Pierco. Onder zijn voorzitterschap vierde de harmonie in het jaar 1947 haar 67- jarig bestaan.

Vanaf het jaar 1952 koost de harmonie ervoor om verder te gaan met een nieuwe dirigent. De dirigent zal vanaf dan meester Lucien Laporte zijn. Hij zorgde voor een bloeiperiode voor de harmonie. Onder zijn dirigentschap ontving de harmonie op 15 juli 1956 haar titel ‘Koninklijke’ voor haar 75- jarig bestaan.

In het jaar 1964 werden er enkele veranderingen doorgevoerd in de harmonie. Er kwam een nieuwe voorzitter, zijnde Octave Manet, en een nieuwe directeur, zijnde Alexis Defrère. De harmonie veranderde van dirigent. Dit zal voortaan Frans Clabots zijn. Voorts repeteerde de harmonie voortaan in de meisjesschool. Onder inpuls van Frans Clabots werd er een trommelkorps opgericht en werd de fanfare van Avernas-le Baudouin ontbonden. Deze muzikanten kwamen bij de Koninkelijke Harmonie Sint-Lambertus. In de jaren 1965 en 1967 nam de harmonie deel aan orkesttoernooien in derde en tweede afdeling en verhuisde nogmaals van locatie. Voortaan is de harmonie gevestigd in het schooltje op Walho.

Van 1971 tot 1980 kreeg de harmonie een nieuwe voorzitter en directeur. Dit waren Victor Gilbert en Alexis Defrère. Tijdens deze periode vierde de harmonie haar 90everjaardag, werd er een majorettenkorps opgericht en ontstonden de Holzheimerbläzers, een balorkest als onderdeel van de harmonie. In 1980 kwam er een nieuwe directeur, namelijk Marcel Vrancken. In 1981 vierde de harmonie haar 100everjaardag.

In 1987 kwam er een wissel in het voorzitterschap. De voorzitter werd voortaan Jozef Laporte. Voor de harmonie is er een periode ingezet van samenwerkingen met andere verenigingen die zich zal doorzetten tot in de jaren 90. Zo sloot de Harmonie D’Hesbaye een samenwerking met de Koninklijke Harmonie Sint-Lambertus van Walshoutem. Dit zal duren tot 1992. De repetities vonden beurtelings plaats in Hannuit en Walshoutem. De jaren 90 worden ingezet met een nieuwe dirigent. Maurice Dubois zal het dirigeerstokje overnemen. Omdat het bestuur van de harmonie in Hannuit op eigen initiatief de samenwerking stopte, repeteerde de harmonie enkel nog nin Walshoutem. Niet lang daarna ontstond de samenwerking tussen de fanfare Jonker Jan van Attenhoven en de Koninkelijke Harmonie Sint-Lambertus uit Walshoutem. De repetities werden hierdoor gehouden in Attenhoven en Walshoutem.

In 1993 kwam er een nieuwe voorzitter, André Respen.

Door het aandeel aan jonge muzikanten in de harmonie, werd er door de harmonie in 1995 een jeugdensemble opgericht dat onder leiding stond van Didier Reynaerts. Hierin konden de jeugdige muzikanten aan hun trekken komen door muziek te spelen samen met leeftijdsgenoten.

In 1996 kreeg de harmonie een nieuwe dirigent, namelijk Christian Couture en kreeg de harmonie, onder invloed van de samenwerking met de fanfare van Attenhoven, een nieuwe naam. Voortaan gaan ze door het leven als Concertband Groot-Landen.

In het jaar 2002 worden alle voorbereidingen getroffen om de samensmelting van beide verenigingen waar te maken. Beide voorzitters zitten hiervoor samen, samen met hun bestuur. Pierre Hombroux, toenmalige voorzitter van de fanfare van Attenhoven, sterft. André Respen zal voorzitter worden van de Concertband Groot-Landen.

Koninklijke Vlaamse katholieke fanfare Jonker Jan Attenhoven

Voor de fanfare Jonker Jan begon alles in het jaar 1938. De Katholieke fanfare ontstond door de steun van kapelaan Peeters en pastoor Denys. Hun eerste voorzitter was Oscar Cluckers en de dirigent was Jos Van Knippenberg. Hun lokaal bevond zich in het patronaat. De fanfare bestond hoofdzakelijk uit een fluiterskorps.

Tijdens de Duitse bezetting tijdens WOII (1940-1945) werd de fanfare verboden. De fanfare had tijdens deze periode geen officiële bijeenkomsten.

In 1948 hervatte de fanfare haar acitiviteiten. Voorzitter en dirigent bleven op post. Wat hun lokaal betreft zal de fanfare meermaals verhuizen totdat ze in 1975 hun eigen lokaal verkregen. In de jaren ’50 kende de fanfare al grote successen. De fanfare behaalde grote onderscheidingen in Heist op Goor, organiseerde een Vlaamse kermis … Ook werden ze lid van de Conféderation musicale de Belgique.

In het jaar 1954 kreeg de fanfare een andere dirigent, genaamd Frans Falise. Deze zal blijven dirigeren tot 1969. Het fluitspelerskorps verdween, maar de fanfare kreeg een ‘uniform’, bestaande uit een rode pet. Dit kwam door geldnood.

In 1959 won de fanfare het provinciaal toernooi van de Féderation Provinciale Liègeoise in derde afdeling.

In de jaren ’60 veranderde er heel wat voor de fanfare. In 1960 werd de fanfare lid van het Muziekverbond, federatie Limburg, gewest Sint-Truiden.

De veranderingen bleven zich voortzetten. In 1963 vierde de fanfare haar zilveren jubileum, werden ze organisator van de kantonale stapwedstrijden, ontstond er een trommelkorps, kreeg de fanfare haar eerste volledige uniform, maar kwam er een einde aan de Vlaamse kermis.

In 1966 kwam er een nieuwe voorzitter, genaamd Oscar Robijns. Deze voorzitter zal een jaar op post blijven. Onder zijn voorzittersschap werden er de Pinksterfeesten georganiseerd en steeg de fanfare naar tweede afdeling.

Vanaf 1969 ging de fanfare verder met een nieuwe voorzitter. Zijn naam was Gérard Peeters.

Bij het inzetten van de jaren ’70 ging de fanfare verder met een nieuwe dirigent, genaamd André Préal. Het trommelkorps stond onder leiding van Rosseels, Vandeschoor en Nijs. Verder werd de fanfare gepromoveerd naar eerste afdeling in 1970 en werden ze lid van de Brabantse muziekfederatie – gewest Hageland-Haspengouw. De fanfare zal terugzakken naar derde afdeling.

In 1974 kwam er een nieuwe voorzitter. Zijn naam was René Hombroux. Hij was ook schepen van Attenhoven. Onder zijn voorzitterschap verkreeg de fanfare in 1975 haar eigen lokaal en steeg de fanfare naar tweede afdeling. In de jaren die volgden kreeg de fanfare nieuwe uniformen en verbroederde men in 1978 met de fanfare  Concordia uit Beckerich uit het Groothertogdom Luxemburg.

De jaren ’80 betekende een woelige periode voor de fanfare. In 1981 kwam er een nieuwe voorzitter, genaamd Georges Magis. De jaarlijks georganiseerde Pinksterfeesten kenden een terugval en er waren problemen met het trommelkorps. Het trommelkorps zal ophouden te bestaan in 1982. In 1983 organiseerde de fanfare een eerste lenteconcert onder begeleiding van hun nieuwe dirigent Jean Vanderspikken. Het trommelkorps werd dat jaar opnieuw opgericht door Kamiel Vanderhoeft, maar dit mislukte. Vanaf 1985 kreeg de fanfare een nieuwe voorzitter, genaamd Pierre Hombroux. Onder zijn voorzittersschap ging de fanfare samenwerken met andere muziekverenigingen, waaronder Alken en Velm.

Na een korte dirigeerperiode van Frans Falise in 1992 zal de samenwerking met de Koninklijke harmonie Sint-Lambertus uit Walshoutem ingezet worden. Vanaf dit jaar kenden de beide verenigingen een gelijklopende geschiedenis.

Uit beide verenigingen herrees in 2003 een nieuwe vereniging, genaamd Concertband Landen. Beide vereningen werden statutair eengemaakt en men nam afscheid van het lokaal in Attenhoven. De repetities zullen vanaf dan plaatsvinden in het lokaal in Walshoutem. Sinds 2003 ging de vereniging verder onder het voorzitterschap van Lutgarde Vrancken. Christan Couture zal blijven dirigeren tot 2005 waarna Jan Van den Ecker het dirigeerstokje zal overnemen. In 2006 zal de Concertband kampioen worden van Vlaams-Brabant in eerste afdeling.

In 2012 nam de Concertband deel aan de kooropera De Kaartridder van Rob Casteels. Deze opera werd speciaal voor de Concertband Landen en het koor Singhet ende weset vro gecomponeerd naar aanleiding van 800 jaar Landen.

Doordat het lokaal in Walshoutem onleefbaar geworden was, was een verhuis noodzakelijke geworden. Na De Kaartridder zal de Concertband haar intrek nemen in de voormalige militaire site “ ’t Park” in Landen.

In 2013 zal de Concertband een nieuwe dirigent krijgen. De dirigent is tot op heden Mark Knuts, dit  zowel voor de Concertband als voor de Jeugdconcertband. De Concertband nam deel aan de provinciale orkesttoernooien en bleef in eerste afdeling.

Vanaf 2015 zal de Jeugdconcertband verder gaan met een nieuwe dirigent. Zijn naam is Quirijn Jammaer. Mark Knuts blijft de dirigent voor de Concertband. In datzelfde jaar wordt er een kampweekend ingericht voor de Concertband, in samenwerking met de Jeugdconcertband. Hier kunnen de muzikanten van de Concertband genieten van een heus repetitieweekend waar alle stukken in detail bekeken kunnen worden.

In afwachting van een nieuw lokaal op de site ’t Park, verhuisde de Concertband naar haar huidige stek in het oud vredegerecht van Landen, op de benedenverdieping het stadhuis.